Koninginnedag in Kyoto - dag 1

Het was rustig in het KLM vliegtuig: we hadden beiden 3 plaatsen om languit te liggen. Heerlijk hoor maar slapen hoh maar, wel 3 films gekeken.

De luchthaven van Osaka is groot, hoog en voorzien van veel smetteloos witte tegels waar mannen in uniformen je heel vriendelijk aangeven waar je wat moet doen. Er was geen kip, ons vliegtuig was het eerste dat landde (08.00 uur plaatselijke tijd) die ochtend. We moeten vingerafdrukken maken en een foto of irisscan (geen idee), maar dan ... zucht we zijn in Japan, jawel!  Eerst koffie in een tentje op de luchthaven en vervolgens met de snelle trein naar Kyoto.

We zien veel kleine huizen die praktisch tegen de spoorlijn zijn aangebouwd met daartussen postzegels bouwland(rijst) en parkeerplaatsen.
Na 75 minuten stappen we uit in Kyoto JR station. Het is er druk want ook de Japanners hebben een week vrij. Peter bestudeert de diverse borden met plattegronden van de stad (in het Japans ...) en we besluiten te gaan lopen want volgens de diverse plattegronden die we raadplegen is ons hotel niet ver weg EN we hebben al zo lang op onze kont gezeten. Mmm, blijkt toch wat verder te zijn dan gedacht, die plattegronden vertekenen en niet zo'n klein beetje.

In ons hotel maken we kennis met de Japanse strikte regels: check in after 14.00 uur en geen minuut eerder. We besluiten het restaurant van het hotel in te duiken en zien hoe Japanners naast ons zich volvreten. Eenmaal op onze kamer vallen we in slaap. Om 20.00 uur worden we wakker en gaan naar buiten, het is fris.

We vinden een klein Japans restaurant in de buurt. We krijgen een met rolgordijn afgesloten knusse plek toegewezen, door een vriendelijke en nieuwsgierige ober die nauwelijks een woord Engels begrijpt, maar wel heel veel moeite doet. En Carina vraagt natuurlijk enthousiast naar de vertaling van het in het Japanse geschreven menu …. Dat wordt nog wat buiten Kyoto. Sashimi, misosoepje, rijst, gebakken visjes, sojamilkijs, zoete aardappel/honingijs en Japans bier. Het vertaalboekje bewijst direct zijn nut: oyshi katta (it was delicious).

Oja, en op tafel stond een doosje, die tot onze verrassing een diskreet belletje in de keuken liet klinken, waarop onze ober enthousiast aan kwam rennen. Dit wordt het land van de ontdekkingen …

Onze eerste dag zit erop. Morgen gaan we ons onderdompelen in het oude Kyoto: tempels en geisha's. 

luchthaven Osaka

plattegrond Kyoto (handig hoor in het Japans)

1e tempel tijdens wandeling naar hotel

toilet met sproei optie (warm en koud) ... ;-) in onze badkamer

Kus

Carina

Japan

Hier moet dus het verslag van Japan komen. Hopelijk houdt de vulkaan op IJsland zich koest en kunnen we donderdag 29 april vertrekken richting Osaka.
Vandaar uit met de trein naar Kyoto, waar we ongeveer een week verblijven op 2 locaties tijden de Japanse 'Golden Week'.

Keep you posted.....

Carina & Peter

Bloemenvelden

Gisteren (zondag 24 april) zijn we langs de bloemenvelden gefietst, wow wat een geuren en kleuren. Tuurlijk weer veel te veel foto's gemaakt. Hier een paar...

chinese touriste op gehuurde fiets

Dikke kus

Carina

Greece / Kefalonia

October 2009 (yeah I know I am late with blogging this holiday....)


Greece revisited after many years. Being at Kefalonia reminded me of former trips ages ago to greek islands like Kos, Crete, Rhodos, Samos, Tinos & Mykonos.

Kefalonia is a rough island, quiet (not yet discovered by tourists), none really important archeological sites to visit, rough mountain area and has some very beautiful beaches. But most of all we enjoyed the relaxed atmosphere and the super weather. We were soooo lucky as we had 25-27 degrees Celcius all week.

The day we arrived there were a few clouds and the day we left it rained cats and dogs. Wow we were really lucky.

The house we rented on Kefalonia was super. It was spacy (many rooms), a big fully equiped kitchen, a private pool and a super view overlooking the sea. Thanks Michiel for the tip ;-)
We had rented a 4x4 and used it to discover the island: many nice rough roads, hidden beaches and charming fishermans towns.

Some pictures, that illustrate this story:

 

somehow I am always eating on a picture, baklava so good but so rich of calories arghhh

  

  

 super house we rented afer a tip of Michiel and Nathasja, SL friends

  

 see again eating, tzaziki this time ....

Dikke kus
Carina

B&B 't Withofke in Pulderbos, Belgie met Paul & Rina

Het afgelopen weekend (21-22 november) zijn Peter en ik met onze vrienden Paul en Rina naar Belgie geweest. Het was alweer meer dan een jaar geleden dat we op BenB reis gingen samen, en dit keer was 't weer een toppertje dat trouwens smaakt naar meer....

Het weekend was een aangename mix van cultuur, natuur en vooral ook lekker eten en (bier) drinken.

Ik heb veel te veel foto's gemaakt, waarvan ik een aantal hier zal invoegen. Deze geven een beeld van ons aangename verblijf in het Belgische.

Zaterdagochtend zijn we rond 10 uur vertrokken. Bij Rotterdam zaten we direct al shocking klem in een lange file. Balen natuurlijk, maar Rina en Paul hielden de moed er in door 't van een positieve kant te bekijken 'na ons staan de auto's nog langer stil, dus we hebben geluk dat het maar een uurtje duurt'.

Aangekomen in Antwerpen hebben we de auto bij het Museum van Schone Kunsten geparkeerd en zijn de stad ingelopen.

Het was ondertussen lunchtijd dus... na een mislukte poging om op een verwarmd terras een tafeltje voor 4 te vinden, zijn we neergestreken in een volkstent in een sort of buitentuin. In Belgie kan je niet verkeerd eten, ook hier heerlijke garnalenkroketjes vergezeld van een Belgisch biertje.

 

Na wat rondlopen en shoppen zijn we de OLV kathedraal ingegaan en de tentoonstelling "REUNIE, van Quinten Metsijs tot Peter Paul Rubens, Meesterwerken uit het Koninklijk Museum terug in de Kathedraal” bezocht. Fraaie werken van o.a. Rubens die in de kerk hingen. De tentoonstelling zou initieel tot 15 november duren, maar is verlengd tot 2011. Zeer de moeite waard, maar wel beetje koud in de kerk.

Buiten scheen de zon, heerlijk weertje. We hadden gelukkig geen regen. Op zoek naar een boekwinkel voor Paul, die daar vond wat hij zocht; een speciale atlas (kado van Rina). Ik heb de Lonely Planet mini reisgids gekocht van Milaan (daar gaan we mijn verjaardag vieren, kadootje van Peter, (lieeeef).

Tja, en toen was het al rond 4 uur en dus geen tijd meer voor het museum van Schone Kunsten.

Op weg naar de Bed en Breakfast 't Withofke in Pulderbos.

We herkennen het huis van de foto's op de website, wow mooi oud pand met grote tuin. We werden allerhartelijkst ontvangen door de eigenaren Luc en Nadine en uitgenodigd voor een drankje in de huiskamer. Dochter Sarah (in opleiding voor kapster) en haar model kwamen er ook bij.

Luc is handelaar in antiek en het huis staat er vol mee. Zoveel te ontdekken, geen hoekje is onbenut gebleven en... alles is te koop, er hangen overal prijskaartjes aan.

Ik heb me helemaal gek gefotografeerd in dat huis; zoveel fraaie plekjes. Peter en ik hadden (na de "matrascheck'') de rode kamer gekozen (met badkamer op de gang) en Rina en Paul de blauwe kamer.

's Avonds super gegeten in restaurant Euryanthe in Schilde, een paar dorpen verderop. We nemen allen het degustatie menu en drinken daarbij heerlijke wijnen: een witte St Veran en een rode St Emillion. Smullen.

De bediening was in opleiding en dat was te merken, hoewel niet storend maar eerder vertederend. Wel slecht dat de St Veran nog moest worden gekoeld. Reden voor ons om te vragen direct nog maar een flesje St Veran in de koeling te leggen. Heerlijk geslapen na al die wijn  ;-)

De volgende ochtend stond de tafel met lekkers al klaar: verse jus, vruchtencocktail, een mand vol verse broodjes (zoete, croissants, bolletjes, etc), hesp, salami, kazen, zelfgemaakte pate en jams (de appel met rozijnen jam was mijn favoriet) en dan ben ik vast en zeker nog dingen vergeten. Luc bakte voor ons een eitje en schonk koffie en thee op verzoek. Wat een verwennerij, werkelijk een super ontbijt.
Paul vertelt het verhaal van Godfried Bomans die op bezoek gaat bij Sinterklaas in Madrid op het 5 decemberpleintje. Enorm gelachen, tranen over de wangen.

We nemen afscheid van Nadine en Luc. De zon schijnt en we gaan de 'gele' wandeling maken, die vertrekt vanaf de molen dichtbij onze BenB. We mogen de flyer meenemen, de auto laten we staan voor de deur op het grasveld. De in zijn auto snurkende man die wij gisterenavond laat daar aantroffen, is verdwenen. 

Langs maisvelden, boerderijen, landgoederen, villa's, molens, hele aparte oranje paddestoelen, paarden, koeien, kippen (die Peter voert met mais die hij onderweg heeft gescoord) en over drassige bospaden (argh Paul heeft zijn 'goeie schoenen' aan) voert de wandeling. De zon schijnt en het blijft droog. We zijn bofkontjes ;-)

Na 3 uur wandelen hebben we wel een biertje verdiend, we duiken brasserie het Molenhuis in. Rina en Paul nemen een 'Kempisch Vuur' het plaatselijke donkere bier dat prima smaakt. We vragen of we flesjes kunnen kopen om mee naar huis te nemen (het is zondag dus winkels zijn dicht). Dat kan en Rina krijgt er zelfs een passend glas bij.

De garnalenkroketjes zijn weer yummie! Ook in deze kroeg/brasserie een uitgebreide kaart en heerlijk vers eten. Hoe doen de Belgen dat toch en waarom kunnen Nederlanders dit niet?

We gaan op weg naar Lier. Staan we toch weer in een file op een provinciale weg, brrrr. Peter geeft niet op en gelukkig maar want Lier is de moeite waard. We arriveren nog net voor het donker wordt en gaat regenen. Het is druk want er is kermis. We lopen rond, bewonderen de fraaie gevels op het plein en het begijnhof.

Als het dan eindelijk toch gaat regenen duiken we een cafe in om nog iets te drinken voordat we aan de terugreis beginnen. Lier heeft ons gecharmeerd en we nemen ons voor terug te keren, ergens in het voorjaar ;-)

Kus
Carina

Tourraine: acheter du vin Francais

Donderdag, 2 juli 2009



Gisterenavond na ons diner op het terras (met uitzicht op zee) van het hotel: lekker verse Dorades met sla en ijsbonsbons toe, hebben we kennisgemaakt met twee andere, Engelse, gasten. Aardige mensen (een gepensioneerde politie-agent en zijn vrouw: John en Carol). Leuk zitten praten over reizen, whiskey (hij schonk Peter en hemzelf een Dalmore whiskey), hotels, Spanje, 2e wereldoorlog, etc. Was leuk en werd best laat.



Vanochtend na het ontbijt vertrokken (na inladen van alle dozen wijn). Het regende. Vannacht heeft het ge-onweerd en het is grijs en maar 16 graden, brrr koud. Ik ben aan 28 gewend ondertussen. We rijden langs Bilbao en volgen de A8 naar de grens met Frankrijk. Daar ga ik rijden en houd dat vol tot iets onder Saintes. We eten onze broodjes met overheerlijke Spaanse ham, vergezeld van een ijskoude cola zero/tomatensapje. Heel braaf, maar we hebben geen zin in het wegrestaurantvoer. We switchen het stuur en Peter rijdt weer stuk, daarna ikke en vervolgens Peter het laatste stuk. Het is ondertussen 30 graden hier, pffff.



Voordat we naar ons hotel (hotel Fleuray in de Loire) gaan, rijden we eerst langs het adres (cave Pere Auguste) in Chenonceaux waar we vorig jaar zoveel dozen wijn hebben gekocht. We kopen nu 24 flessen (4 dozen) methode champenoise brut rose, die we vorig jaar ook hadden en mega lekker vonden. Enfin, nog meer wijn, de auto wordt steeds zwaarder ;-)


Natuurlijk eerst beetje proeven (yammie) in de tasting area, waar ook een echte franzoos uit de buurt die hier regelmatig komt volgens eigen zeggen met een kennis staan. We laden dozen in en vervolgen de weg naar ons hotel. Dat ligt fraai verscholen tussen maisvelden (zie hun website). We gaan straks op het tuinterras eten.



Er zijn hier veel NL families met kids. Ff wennen na 3 weken geen NL-ers om je heen. We komen dichterbij Nederland en het einde van onze vakantie. Zo voelt het.... ;-(



Fantastisch gedineerd op het terras in de campagne (uitzicht op vervallenn boerderij in de verte en mais- en grasland). Echt Frans, kleine verrassende hapjes. Flesje wijn erbij kortom een waardige afsluiting van onze vakantie.
Nu net ontbeten, super met verse jus, schaaltje grapefruit, yogurt met advocaat, pain au chocolate, allemaal even lekker. Straks op naar huis en dan weer Sonja-en ;(


Kus vanuit het Loire dal in Frankrijk,
Carina

Last stop in Spanje: Armintza, Bizkaia

dinsdag, 30 juni & woensdag, 1 juli 2009


We gaan laagzaamaan terug richting NL het einde van de vakantie komt in zicht ;-(


Dinsdag vertrokken uit La Pereda naar onze volgende stek in Baskenland (Euskadi), Armintza, hotel Arresi. Wij gaan via Cantabria naar Baskenland, mooie route en ....op zoek naar onze droomstek die we een paar jaar geleden hebben ontdekt toen we logeerden in Ciguenza bij een oude mevrouw in een super B&B. We wandelden toen 's avonds terug van een restaurant en kwamen langs een onwijs fraai gerestaureerd Romaans kerkje met aan de overkant een vervallen huis waar de schapen rondom liepen. Maar de locatie ..... zooooo mooi.


Enfin, zoek zoek niet makkelijk als je de naam van het dorp bent vergeten. Uiteindelijk toch gevonden, onwijs gaaf want het huis (onze droom B&B) was er nog en nog steeds vervallen (scheuren in alle muren enzo) maar zooooooooooooo gaaf (zie foto's).

onze droom Bed and Breakfast ;-)

Via autobaan door richting Bilbao. We besluiten d-tour te doen en Castro-Urdiales te bezoeken (kustplaats/vissersdorp met gerestaureerde kerk en kasteel). We drinken iets op terras (het is bloedheet) en lopen via de overkapte arcades richting kerk/kasteel. Deze zijn gebouwd op rots aan de kust, we zien onwijs veel vissen als we vanaf de rots in zee kijken (geen idee welke vissen dit zijn, maar het zijn er wel ontzettend veel).

terras & kerk van Castro-Urdiales

Vervolgens door naar onze nieuwe stek: hotel Arresi in Armintza. Een familiehotel dat Peter uit 'het Sawday's boekje' heeft gekozen. Helemaal leuk, we worden ontvangen door de eigenaar (zoon van) die de zaak runt. Het blijkt het huis te zijn van zijn ouders, dat omgeturnd is tot 'hotel'. Alle kamers zijn anders, mooie houten vloeren, schittende trap, echt een statig huis met een lap grond erom heen waar je u tegen zegt. Tevens een zwembad in de tuin, arghhhhh we gaan zwemmen heerlijk!

's avonds eten we in een dorp verderop tussen de Basken. De vissoep en de 'croquettes' zijn super, maar de hoofdgerechten drijven in saus brrrrrrrrrrrrrrr we laten het meeste staan. Niet echt lekker.

Naast ons is een lange tafel met mannen (echte Baskische mannen) inclusief de eigenaar van dit restaurant. Zij eten en drinken zoals dat echte Baskische mannen betaamt (dit hebben wij eerder gezien tijdens onze vakantie). We genieten, we voelen ons helemaal opgenomen in het Baskenland.

Beetje erg wel hoor die macho cultuur.

***************

Woensdag, 1 juli

Heerlijk ontbijt met veel verse jus d'orange.

Vandaag laatste dag in Spanje en dus niet te ingewikkeld, maar relaxed. Het is warm en eigenlijk hebben we geen zin om nog in de zon te zitten. We gaan de omgeving verkennen en nog wat shoppen om Peter zijn fav. peanuts en wat special 'zout', olijfolie, Spaanse wijn, etc aan te schaffen. Altijd leuk!

We gaan eerst naar 'ons dorpje dat we vanuit ons hotel zien' en vervolgens volgen we de kustlijn en die is mooi, ruig, maar fraai. Op de foto links zie je in de linkerbovenhoek ons hotel (een enorm huis).

Op een bepaald moment is een weg afgesloten er worden Eucalyptus bomen omgezaagd en die vallen op de weg. We moeten lang wachten, maar niet erg, reuze impressive: Een giga machine ontdoet ze van hun bast en zaagt ze in stukken. Mmmm doet mij denken aan films van Arnold S. (machines). Ik maak er een filmpje van (bijna 100 Mb).

Door naar Bermeo waar we lunchen in een leuke bar: super broodjes en cider (de nationale drank hier, die je van hoog in het glas moet laten vallen schijnt het, zodat je de helft morst als je niet ervaren ciderschenker bent ;-)

We treffen een aardige bardame, die import is hier. Ze komt van van de Canarische eilanden, de liefde heeft haar hierheen gedreven (haar moeder komt van Bermeo dus ze kent de stad). Ze vertelt ons dat het niet eenvoudig is om te integreren hier: als je de taal niet spreekt, hoor je er niet echt bij.

Wij begrijpen, want wij konden ook de borden niet lezen en de mensen zijn niet echt 'thoughtfull'.

We gaan naar de Bilbao outskirts op zoek naar een supermarkt om nog wat typisch Spaanse dingen te kopen. Na wat gezoek vinden we een giga supermercado waar we Rioja wijn, mega veel 'Peter Spaanse nootjes', olijfolie, speciaal zout, Jerez azijn, limoenlikeur voor Ingrid (als ze dit leest weet ze dat ze dit krijgt... big smile), etc kopen. Daarna naar ons hotel want we gaan hier eten. Leuk, leuk vanochtend hebben we onze bestelling doorgegeven: salade, patatjes, Dorade vis en als het kan van die lekkere ijsbonsbons met koffie toe.

Nu zitten we lekker buiten te typen/schrijven (Peter plolgt ons dagboekje). Zojuist regende het, nu schijnt de zon weer. Het is vochtig en benauwd, maar wij zitten hier super met zicht op de haven en de zee. Onze laatste echte vakantiedag. Ik zie de regenboog ;-)

Morgen gaan we rijden richting Frankrijk. Keep you informed (als ze internet hebben).

Dikke kus

Carina