Tokyo - 21 mei

Vanochtend vroeg uit onze Ryokan aan de voet van de Fuji vertrokken met werkelijk stralend weer. Het was warm (25-28 graden). Na een hartelijk afscheid en wederom een super Japans ontbijt met veel vis, over de snelweg naar Tokyo gereden.

Kokoro (dochtertje van eigenaren Ryokan)

Natuurlijk hadden we een file, maar verder verliep alles voorspoedig ook in Tokyo. Eigenlijk viel de drukte in de stad best mee: veel taxi's en vrachtauto's maar weinig personenauto's. En met dank aan Yoni (het navigatiesysteem) konden we de juiste keuzes maken in de wirwar aan wegen.

  

Eerst naar ons hotel het b-Akasaka om de koffers te stallen en daarna door om de auto in te leveren in de Shibuya cross tower. De auto in de parkeergarage gedumpt en daarna het office in de tower opgezocht. Klaar.

Toen met de subway naar het Compuware kantoor halte Kamiyacho.
Dat was ff zoeken want het gebouw waar Compuware in zit, stond op geen enkele plattegrond vermeld. Straatnamen en -nummers werken niet in Japan, in Tokyo al helemaal niet want daar moet je de naam van het gebouw weten. Enfin, Jun de HR manager had al gezegd dat het kantoor lastig te vinden was. We waren tot op 25 meten genaderd. Niet slecht toch ;-)

iedereen een helm (aardbevingsgevaar)

Hartelijk ontvangen door Jun en Mayumi van de HR afdeling. Op ons verzoek lieten ze ons ook de rest van het kantoor zien. Niet echt fancy, maar daar had Jun ons al voor gewaarschuwd en zich verontschuldigd. Op de Support afdeling kennis gemaakt met Takumi, een leuke man die ook al wat jaartjes bij Compuware werkt.
Van Jun het ontluisterende nieuws vernomen dat ze een 35-urige werkweek hebben, 35 nationale feestdagen en 15 vrije dagen. Het arbeidsethos is feitelijk anders dan het ons bekende imago.

Vervolgens door naar de Tokyo tower - een soort Eiffeltoren maar dan net iets hoger -, mooie views over de stad. Mayumi had dit geadviseerd.

Daarna de subway genomen naar Akihabara (electronic city) en onze ogen uitgekeken. Werkelijk van alles te koop in mega shop van tig etages.
En... we hebben een lief muisje en een camera (de allernieuwste Lumix) gekocht. Allebei rood, natuurlijk.
En voor de verandering zijn we Indiaas gaan eten, met lekker veel naan.

Ons hotel is super, heel nieuw, modern en speels ingedeeld. We wonen in wijk, die de laatste jaren behoorlijk is opgeknapt en fraaie nieuwe gebouwen heeft, erg luxe allemaal. Bij een trendy 'Italiaanse' tent een wijntje gedronken op het terras. Het was echt super warm vandaag.
In het hotel hebben we een LAN aansluiting dus nog wat gechat met Ingrid. Leuk, leuk, leuk om haar te spreken dat voelde goed.

Dikke kus
Carina

Boven de wolken - 20 mei

Gisteren (19 mei) was vakantiedagje, lekker relaxen, badderen in de onsen een beetje gewandeld hier in de buurt en verder lekker ontspannen: het is vakantie!

Vandaag, 20 mei was voorspeld dat het ging regenen, brrr. Maar het viel mee, wel bewolkt maar lekker weer. Stukje autorijden leek ons goed plan. Immers morgen moeten we onze auto inleveren in Tokyo ;-(
Dus na een super ontbijtje naar lake Yamanakako: zo grappig al die bootjes in de vorm van zwanen en andere romantico birds (met kroontjes). Nu is het mega rustig, maar in de zomer ... argh.

appel bij ons ontbijt vanmorgen

 

lake Yamanakako

Vervolgens road 150 gevolgd de berg op. Jawel, deze was zowaar open. Naar the 5th station op 2000 meter. En daar weg wolken... zon EN in al zijn glorie Mt Fuji.

We besluiten een stukje omhoog te wandelen for fun. Al wandelend is het moeilijk te stoppen, immers we willen graag de Fuji zien (het pad loopt door het bos).

Na circa 250 meter klimmen zien we hem, het bos houdt op en daar is de berg. Arghhh fraai. We besluiten te stoppen en na wat foto's en water keren we terug.
Lekker stijl naar beneden ;-)

Een ijsje op 5th station, waar het druk is geworden door de Tour de Japan die 21 mei (morgen) gaat plaatsvinden hier. De etappe zal eindigen op de Fuji bij Station 5. Veel officials, tv-ploegen, mechanics en ander volk.

We rijden naar beneden en komen in dichte mist terecht. We zien herten, die rustig doorgrazen.

Wat nog ontbreekt in onze reis is een typische Japanse supermarkt. We bezoeken een hele luxe genaamd Aiku. Zoveel groenten, die wij helemaal niet kennen. Genieten! Allemaal kruiden, ingemaakte groenten, vis, vlees. Een ontdekkingsreis door de supermarkt. Echt super.

Vervolgens terug naar onze Ryokan om daar in de onsen te duiken. Arghhh we willen ook een onsen/groot bubbelbad thuis ;-). In de ryokan loopt de nieuwsgierige Kokoro (dochtertje van 3) weer naar ons te gluren. Wederom een fantastische maaltijd wacht ons. Carina en Hiromi (de gastvrouw) praten veel over de Japanse gerechten (van Masayuki, de man/kok). Zoonlief Tazehiro gaat weer naar kendo. 

ons laatste dinner in Inn Fujitomita

Morgen richting Tokyo, de laatste dagen van onze reis. Een drukke en waarschijnlijk indrukwekkende afronding. Ik heb een afspraak gemaakt met de HR manager van Compuware. Leuk, leuk.

Het worden drukke dagen. Keep you posted.

Dikke kus
Carina

Fuji san - 18 mei

Ik zit nu te bloggen aan de tafel in de eetzaal van onze Ryokan Inn Fujitomita, omdat wifi op onze kamer niet goed werkt. Een helemaal leuke Ryokan met super vriendelijke eigenaren.

Vanochtend een western style ontbijt gekozen in onze Ryokan Seifu-so: lekker sinaasappelsap, toast, gebakken eitje EN heerlijke koffie, de beste tot nu toe. Leuk gekletst met de mevrouw voordat wij vertrokken. Nog iets in het boek geschreven en van haar een kaart gekregen: The great Wave of Kanagawa van Hokusai. Wij hebben haar kaarten van Leiden gegeven. Stom, stom van ons want die waren we natuurlijk weer helemaal vergeten. Het werd enorm gewaardeerd. Grrrr, hadden we natuurlijk veel eerder moeten uitdelen. Enfin, ....

Vervolgens naar het bekende kasteel van Matsumoto. Een Engels sprekende gids biedt zich aan om ons te begeleiden. Hij is gepensioneerd en wil zijn Engels oefenen. Helemaal leuk EN interessant. Hij laat ons alle vertrekken zien, wat betekent dat we behoorlijk moeten klimmen (steile trappen met hoge treden).

de gids

zoals overal ook hier schoolkids

Vervolgens door naar Fuji san, want we willen hem wel zien. Voor de komende dagen wordt slecht weer voorspeld (bewolkt en veel regen).
En... we zien hem jawel, wow indrukwekkend. We maken giga veel foto's want die berg is toch wel heel indrukwekkend.
Ik zal er slechts 1 bloggen ;-) van de tig foto's die we hebben gemaakt.

Mount Fuji (Fuji san)

We rijden door naar de Ryokan die we hebben gereserveerd en wow een super plek MET uitzicht op de Fuji, een grote kamer en een onsen in het gebouw. Na een biertje zijn we de onsen ingedoken met zijn tweetjes. We zijn vanavond de enige gasten, wat een luxe. 

We hebben hier ook gegeten, super werkelijk. 

onze gastvrouw en ons super diner, die man is helemaal gelukkig :-)

en haar man, de kok 

We genieten en nu maar hopen dat het weer een beetje meezit en het niet al te hard gaat plensen. 

Dikke kus

Carina

Tunnels en apen - 17 mei

Vertrek uit onze Ryokan: na het wederom verrassende ontbijt laat de eigenaar de natuurlijke bron zien die zich onder het huis bevindt. Zij hebben als enigen in het dorp een bron. Het water smaakt voortreffelijk. Hij vult ons lege waterflesje ermee. Hij neemt nog een foto van ons voor de Ryokan en dan op naar Matsumoto.

Eerst een deel snelweg met veel tunnels. In totaal zullen we vandaag 46 kilometer !!! tunnels doen. Tja, zo zie je niet veel van het landschap. Als we een bergweg willen nemen, blijkt deze afgesloten en een andere mag alleen met bussen worden gedaan. Bah, niet leuk. We gaan wel naar Zwitserland om de bergen te zien ;-)

We stoppen in Takayama. Deze plaats is beroemd om zijn sake stokerijen en oude woningen. Het is een toeristische plek, maar wel fraai EN we zien weer buitenlanders. Het is nog vroeg in de ochtend dus we gaan niet aan de sake.
Er is markt langs de rivier, leuk al die kraampjes.

Takayama

We stoppen bij een fraaie waterval in een lentegroene vallei. Hier eten we in het zonnetje (het is vandaag 23 graden) onze luxe broodjes op (jawel gekocht bij een French bakery in Takayama).

Daarna stoppen we voor een wandeling van 3 uur langs een rivier. We willen eerst nog een deel met de auto doen om hoger te kunnen eindigen (het is al 14.30 uur als we beginnen te wandelen), maar .... de weg is wederom afgesloten, want de Japanners vinden het nog winter. 

Het pad stijgt geleidelijk. Direct na de eerste bocht ziet Peter een groep apen die langs de rivier door het bladerdek trekken, inclusief jongen. Helemaal leuk!

We komen langs een stuwmeer waarvan het water mega hoog staat, nogmaals een wegafsluiting en... jawel een touwbrug over de rivier, die we natuurlijk ff doen ;-)

wat mag hier allemaal wel/niet?

De weg terug gaat sneller maar we hebben toch verder gelopen dan we dachten. De zon is weg en het koelt af. We komen vissers tegen in de rivier.

Op naar onze Ryokan Seifu-so in Matsumoto. Deze ligt heel idylisch aan de rivier en de super aardige Japanse gastvrouw die prima Engels spreekt verwelkomt ons en we krijgen een kamer die 6 tatami matten groot is, maar MET prive toilet. Het is niet druk dus we hebben de gehele 1e etage van het bijgebouw tot onze beschikking. Helaas nu slechts 1 futon. We zijn benieuwd of dat gaat lukken vannacht met snurken. Ik gooi er nog wat dekbedden op, maar of dat gaat helpen....

De gastvrouw heeft een Europese stijl in de begeleiding van haar gasten. Wat blijkt ... haar dochter is met een Ier getrouwd en woont in Dublin. Zij vertelde dat zij stiekem had gehoopt dat haar dochter de Ryokan zou overnemen, maar dit is niet het geval. Dus is zij zelf 4 jaar geleden Engels gaan studeren, zodat zij internationale gasten kan ontvangen. Vandaar dus haar goede Engels.

zie het bord met Rutten Petrus erop .. wij werden verwacht ;-)

We hebben vanavond zin in pizza, ff geen Japans eten, dat gaan we de komende dagen weer doen. We lenen fietsen van onze Ryokan. Prima fietsen en gaan de stad in. We vinden in de buurt een Italiaans restaurant en bestellen een pizza, die we zelf samenstellen. Kost wat moeite en herhaling, maar het lukt. Tevens een salade en een foccacia. De foccacia is een bol witbrood, niet ons idee van een foccacia, maar de salade en de pizza's zijn prima. Fles Japans bier erbij en we genieten.

In de Ryokan wil ik gaan bloggen, maar de wireless connectie werkt niet. Gedoe. Uiteindelijk toch gelukt.

Dikke kus

Carina

Een beer gezien? 16 mei

Vanochtend freezing koud in onze kamer en… een pisstraaltje warm water. Brrrr. Gelukkig was het in de eetkamer lekker warm en smaakte het uitgebreide ontbijt ons prima. Makiko zorgt goed voor ons. Koffie is niet Japans en dat is te merken want we kregen helemaal aan het einde van het ontbijt een kartonnen beker met 3 zakjes: nescafe, oplosmelk en suiker. Morgenochtend het kacheltje aan doen op onze kamer ;-)

Op naar de Ghasso huizen van Shirakawa (oude houten boederijen met rieten daken, waar geen spijker is gebruikt; alles zit met touwen vast), die cultureel erfgoed zijn EN een mega toeristische attractie. Wij wonen op 2 stappen afstand dus we zijn er vroeg. Gelukkig want al snel wordt het mega druk. Ook hier tractoren op de rijstveldjes.

 

Shiragawa-go

We willen wandelen met zicht op de besneeuwde toppen. Echter de uitgekozen route is afgesloten (groot hek met slot), want het is nog winter ;-(. Blerghh wat een onzin.

We laten de auto staan en lopen langs de weg, waar ons wel auto’s passeren (localo’s die de code kennen van het slot nemen wij aan).

We zien veel watervallen en op de terugweg een beest. In 1e instantie denk ik een beer (omdat Peter heeft verteld dat er hier in maart beren worden geschoten), maar het blijkt een kamochika (een soort hert met veel bont en een aparte kop).

de beer blijkt een kamoshika 

Vervolgens stukje met de auto langs Miboro stuwmeer en rough road gereden. Langs de weg ligt sneeuw en op de weg een slang.

We komen weer een wegafzetting tegen. Peter baalt want dit is een deel van de door hem voor morgen uitgekozen route naar Matsumoto, onze volgende stek. We moeten checken.

Op de kamer een biertje en vervolgens naar de Onsen van het dorp. We moeten gescheiden badderen. Een zeer aparte ervaring moet ik zeggen. We lopen ernaar toe op de houten slippertjes die Makiko ons aanreikt.

Terug in de Ryokan gaan we aan tafel en krijgen wederom het advies om ‘slowly’ te eten. Heerlijk allemaal. Sashimi, ingemaakte groenten, vlees EN jawel slakken. Maar dan puur ;-)

Makiko onze gastvrouw

Peter vertelt me dat hij nog nooit slakken heeft gegeten. Dit wordt de 1e keer. Hij doet het en steekt armen in de lucht. Makiko denkt dat hij mega lekker vindt en komt met nog 2 slakken aan voor ons beiden. Ahum. Ik lig in deuk.

Ze komt later ook met zojuist door haar man gemaakte maki sushi aan. Wow dit is super vers en echt de aller lekkerste sushi die ik ooit heb gegeten. We vertellen dit haar en dan roept ze haar man erbij. Peter vraagt aan haar man over de afgesloten wegen. Gelukkig niet alle bergwegen zijn afgesloten. Pffff
We hebben super lekker en apart gegeten. Makiko komt met de was aanzetten. Ze heeft al onze kleren gewassen. We kunnen weer wat schoons aan.

Ik laat haar onze blog zien over de bollenvelden – de tulpen. Had ik beloofd want zij houdt van tulpen had ze me verteld. Ik laat ook nog wat foto’s van onze Japan blog zien; herkenning en waardering klinkt.

Als we op onze kamer zitten wordt er op de deur gebonkt. Makiko gebaart ons dat we naar buiten moeten komen. De maan en venus staan conjunct blijkt. We rijden met het busje van haar man naar de uitkijktpost waar geen lichten zijn om het nog beter te kunnen zien. WOW, echt fraai!

Morgen op naar de Alpen.

Dikke kus

Carina

Beleving kost wat .... 15 mei

Voor meer dan 200 Euro per dag snurken we op de grond en hebben we een vooroorlogse badkamer, maar wel veel ruimte EN we logeren in een originele Ryokan. We worden verzorgd, jawel we zijn te gast.

Toen we na het diner, dat overigens super smaakte, op onze kamer kwamen, was de tafel aan de kant geschoven en lagen onze bedjes (lees futons) keurig opgemaakt in de kamer op de tatami (waaronder een verwarmingselement voor als het koud is).
 Vanochtend in het Wave hotel in Matsue, waar we nog een internetconnectie hadden, nog 2 overnachtingsplekken geregeld voor de nog niet ingevulde dagen of liever gezegd nachten.
We zijn gaan rijden en hebben onderweg een koffie gedronken.langs de weg in een beetje groezelig tentje. ’t Duurde eindeloos, maaaar de koffie was lekker en de kopjes schoon. De globe die er stond plakte aan alle kanten, maar een kniesoor die daarop let. Zeer on-Japans btw.

We reden de hele dag langs mega veel rijstvelden, waar meestal met behulp van een soort kleine tractoren de rijst werd uitgepoot.

 mei is de 'rijstplantmaand'

We besloten een deel van de route van vandaag over de snelweg te rijden. Dit keer wilden we een keer op tijd aankomen (lees voor het donker).
Eerst naar zee. Lekker zeelucht snuiven. De zon schijnt, maar de wind is koud en te fris om echt in het zonnetje te blijven zitten. Jammer!

Er was bij de parkeerplaats weer een soort Japanse kadoshop/markt/haptent waar je allerlei etenswaren kunt kopen (meestal ingemaakte groenten) en fraai verpakte zoetigheid (die wij niet lusten). Leuk om te zien.

We rijden door en opeens verschijnen daar de besneeuwde toppen van de Japanse Alpen. Argh blijft een fraai gezicht.

Mega veel lange (6 km) tunnels voeren ons naar onze Ryokan in Shirakawa. Deze ligt aan de rivier in een dal. Fraai oud pand. Zeer Japans en origineel allemaal. We worden gastvrij onthaald en na wat groene thee (Peter zijn favoriete drankje, maar dan niet) besluiten we een biertje te nemen. Grote fles Asahi maar die is zo leeg.

Om 18.30 uur gaan we aan het diner. Super Japans en erg lekker allemaal. Hapjes, schaaltjes, mooi opgemaakt, pure smaken. Helemaal goed.

We nemen een half flesje Japanse witte wijn uit de streek. Na afloop als we op de kamer komen blijken onze bedjes al klaar te liggen. Maaaar we zijn eigenwijs en besluiten ook de nog resterende futons te gebruiken om op te liggen. Prins en prinses op de erwt dus vannacht.

We hebben nu al pret als we bedenken hoe zij onze bedjes morgenavond gaan opmaken….

Makiko onze gastvrouw brengt ons op verzoek nog een flesje Sake. Peter mag het niet zelf mee naar de kamer meenemen. Nee onze gastvrouw staat erop om het zelf te komen serveren. Heerlijk, we worden verwend!

Tja, geen internet connectie en het is nog vroeg. Dus ik besluit een concept te maken in Word. Daardoor veel meer tekst dan normaal. Leuk, of niet-leuk? You tell me readers….. Reacties worden gewaardeerd ;-)

Dikke kus

Carina