Fietsen

Vandaag hebben we op huurfietsen van het hotel Kyoto doorkruist van West naar Oost. Pff een aardige trap: een uur heen en een uur terug op fietsen zonder versnelling. En.. er zaten een aantal colletjes bij.

Gelukkig fietsen ook veel Japanners. Hoe? Nou gewoon, links en rechts over de stoep en over de weg. Alles is goed. Mooi dat is makkelijk, dus de auto's letten wel op.

Op weg naar Arashiyama om daar het bamboebos en de Tenryuji tempel en tuin te bewonderen. We waren niet de enigen ..... het leek wel of heel Japan op rits is, maar dat kan kloppen het is immers Golden Week.
Massa's mensen met kids die naar de dierentuin gingen, die om de hoek was van het bamboebos. Maar ook het bamboebos zelf was populair: we liepen in optocht langs de immense bamboestengels. Mmm toch wat minder voor de beleving, maar aan de andere kant ook wel weer een belevenis al die mensen.

hoezo druk....

De lunch was een belevenis op zich, geen idee wat we konden verwachten want ze hadden geen menu in het Engels.... dus plaatjes aanwijzen. We zaten traditioneel Japans voor het eerst op de grond aan een lage tafel. Oeps, kunnen wij dat volhouden? De jonge ober kon ons niet helpen omdat hij dacht uitsluitend Engels te moeten spreken en hem dat volledig blokkeerde. Ergens werd een Engels sprekende collega vandaag gehaald die ons uitlegde wat de bedoeling was van de hotpot varianten die we beiden besteld bleken te hebben. Carina moest er een kookpotje van maken (met sojamelkvellen) waar ze alles in moest dopen. Peter moest het potje kokende houden om velletjes te kweken en juist die vormden de lekkernij. Nou daar dachten wij anders over. Verder tempura, misho soep en nog veel andere kleine gerechtjes. We zaten ook op de grond op de mat (schoenen uit). Naast ons een stel vriendinnen, die natuurlijk weer V-teken maakten toen ik foto van hen nam.

schaaltje met gele brij is de hotpot (ga ik onthouden)

Op weg terug gestopt bij een soort buurtmarkt (het is immers een feestdag hier) die werd gehouden op het terrein van een tempel midden tussen huizen en flats. Een tolletje gekocht bij een lieve mijnheer. Ik kon geen nee zeggen ;-)

Leuke foto's (ook van die mijnheer) gemaakt.

de mijnheer van het tolletje

Een potje bier gedronken op een terras en op de kamer uitgezocht hoe we onze reis gaan invullen en waar we gaan snurken vanaf a.s. vrijdag als we de auto ophalen en aan de rondrit beginnen. Vanochtend hadden we geprobeerd om een Ryokan te bespreken via de receptioniste van het hotel, maar die Ryokan en een volgende zaten beiden vrijdagnacht vol. Onze Japanse mobiele telefoon heeft zijn nut bewezen, we hebben zelf gereserveerd.

Vanavond nog wat gesnackt in een leuk klein tentje hier in de buurt. Ze hadden zowaar ergens een velletje met een 'English menu' liggen. Lekker sake gedronken.
Peter had een soep van rijst, thee en zalmsnippers. Espresso bij een Starbucks, met nog veel studerende en babbelende jongeren en vervolgens snurken/bloggen.

Morgen gaan we verhuizen naar ons huisje aan de rivier bij Mike en Yuko. Spannend! 's Ochtends gaan we eerst 'filosofisch' doen....

Dikke kus
Peter en Carina

Tempels en Geisha's

Een zondag in Kyoto met tempels, geisha's en heel veel Japanners.
Vandaag zijn we vroeg opgestaan en naar de wijk Gion en de Higashiyama mountains gegaan om de Yasaka shrine, de Koda-ji tempel en een voorstelling in het Gion Kobu Kaburenjo theater te bezoeken.
Een drukke warme dag. De temperatuur begint op te lopen. Morgen wordt het 24 graden.
Veel Japanners die op rits waren, hele gezinnen. De weg langs de heiligdommen loopt langs diverse stalletjes en winkeltjes, waar je van alles kan kopen en eten/drinken: recreeren op zijn Japans.

Yasaka shrine

De Koda-ji tempel is opgericht door een rijke dame van stand voor haar overleden echtgenoot. Niet alleen de tempel maar ook de tuinen zijn beroemd en terecht.

Vooral de Zen stone gardens vonden wij indrukwekkend en het kleine maar fraaie bamboebos.

Zen stone garden

schoenen uit, schoenen aan....

Om 15.10 uur (geen minuut eerder want dit is Japan) werden we verwacht in het Kobu Kaburenjo theater voor een theeceremonie. Met een grote groep Japanners en slecht 1 andere buitenlander kregen wij een smerig zoet gewrocht en dito groene thee voorgeschoteld. Maar daar ging het natuurlijk niet om.
Voordat de thee werd geserveerd demonstreerde een geisha hoe dat moest dat theeschenken. Iedere handeling is bestudeerd en wordt met uiterste precisie uitgevoerd. De schoteltjes moest je in de servet inpakken en meenemen. Rituelen... het barst er hier van.

Na de smerige groene thee konden we wachten in een zaal op de inmiddels bekende 'wachtbankjes' een soort lage tafeltjes voorzien van een rood doek. Onze plaatsen in het theater gaven goed zicht op het toneel. Het doek was heftig gekleurd en met gouddraad geweven (deed pijn aan je ogen). Japanners houden van felle kleurtjes, hoewel hun kleding zeer gedempt is.
Het stuk met veel geisha's, waarvan sommige rollen door mannen werden vertolkt, had o.i. niet veel om het lijf, maar het Japanse publiek vond het prachtig. Het zal wel over bedrog en liefde zijn gegaan, daar leek het op. Veel drama.

Wij begrepen niet waarom zoveel lelijke mannen, die niet mooi zijn te schminken als geisha's op het toneel staan, terwijl er toch genoeg vrouwen rondlopen in Kyoto. Tja, traditie....

straatbeeld Gion: aparte manier om reclame te maken

Voor de verandering hebben we Indiaas gegeten en daarna Gion by night gedaan. Dat ziet er heel anders uit als het donker is: mysterieus en spaarzaam verlicht door vele rode lantaarns. De moeite waard om deze detour te maken voordat we de subway naar huis namen. 
Morgen gaann we fietsen naar het bamboebos.

Dikke zoen
Carina

************

Cultuur:

Voorzichtigheid is het motto hier in Japan. Dat geldt voor alles, zelfs de ziekenauto's rijden als slakken. Al meters voor de kruising wordt dmv megafoon aangekondigd dat ze er aankomen en minderen ze vaart.  Nee je moet hier niet in een ziekenauto terecht komen, weet je zeker dat je dood bent als je eindelijk in het ziekenhuis aankomt. 

Pontocholaantje

Vanochtend pas laat op pad door stukje bij beetje wegslapen van jetlag. Dus geen ontbijt in het hotel maar op het terras in de zon van een trendy sportzaak om de hoek: koffie met 2 hompen geroosterd witbrood, een soep (jawel!) en wat sla. De jam hebben we laten liggen.
In het hotel hadden we al wat rumoer gehoord, maar nu zaggen we waar dat vandaan kwam. Een soort manifestatie/optocht voltrok zich voor onze ogen (een fotomomentje).

Op naar Gion, de oude stad. We willen een 2 dagen kaart voor de metro kopen, althans dat proberen we. Niet eenvoudig want er staan batterijen van giga ticket automaten en alles in het Japans. Bijna gelukt: er komt een metro kaartje van Yen 470 uit. De kaart die wij willen kost 2000 Yen. Mmm, toch maar even aan de mijnheer in het hokje vragen. Deze rent zijn hokje uit op een drafje om ons de juiste automaat te wijzen. Argh een automaat verder dus, bijna goed ;-)

We stappen uit in Gion en gaan eerst naar het Pontocho Kaburenjo theater waar we kaartjes kopen voor de voorstelling van morgenmiddag 16.10 uur (geen idee wat ons precies te wachten staat, maaaaar het is traditioneel Japans) EN het bijwonen van een Japanse theeceremonie. Super!

Vervolgens lopenn we door het Pontocholaantje. Hier hangen de welbekende grote rode lampions en bevinden zich de geisha tenten EN heel veel restaurants en bars. We hebben eigenlijk best trek (het is ondertussen 13.00 uur) dus we duiken een fraaie tent in MET terras aan de rivier. Zien we eindelijk een stevige en stoere Japanner, krijgt ie bijna tranen in z’n ogen van het (zure?) dessert, dat naar onze smaak gewoon zoet is. Super gegeten, niet om iedere dag te doen want dan zijn we snel door ons geld heen, maar de moeite waard. Het was een lust voor het oog en de maag. Het grote voordeel van Japans eten is dat je er absoluut geen vol gevoel van krijgt.

Na de lunch lopen we door de oude wijk te midden van veel Japanners die net als wij de Kenin-Ji tempel bezoeken. Dit is de oudste Zen tempel in Kyoto. Indrukwekkend door soberheid, fraaie tuin, waterpartijen, oude geschilderde kamerschermen EN de serene sfeer. Schoenen uit en op kousevoeten door de tempel. Als we de tuin, het toilet of de tempel ingaan moeten we slippertjes aan.

Op weg naar de subway komen we nog langs een Shinto tempel met beelden van varkens. Mooie stellages vol wensen.

Volgende tempel ga ik ook briefje of plankje invullen.

'wishes' die hingen bij de Shinto tempel 

We vinden een leuke bar op een superplek aan de rivier. Er zijn 4 plekken aan het raam (allen bezet, tot een stel opstapt en wij direct verkassen) en 4 aan de toog en nog wat krukjes. We bestellen een fles Sauvignon uit Chili en wat noten natuurlijk. Ernstig lekker.

In het hotel beetje snurken (Peter) en ikke werken aan blog en internettten. Rond half tien nemen we de subway en vinden al snel een leuk restaurantje in een zijstraat dat erg authentiek is en waar dan ook niets in het Engels is. De serveerster en de kok weten eerst niet zeker of ze ons wel moeten binnen laten, want tja geen kaart in het Engels voor de gasten. We komen er met ons boekje en het vertaalprogramma op haar telefoon toch uit en genieten van een heerlijke lichte vismaaltijd en super salade. De kok loopt op traditionele houten slippers. Een wonder dat hij niet voorover valt. Fotomomentje dus ;-)

onze kok op traditionele houten slippers en de serveerster met V teken

In de kamer ga ik bloggen. Pfff wat veel foto's en dito werk. Morgen minder ;-)

Dikke kus
Peter en Carina
Ja we bloggen samen, herken je de stukken van Peter? 

Koninginnedag in Kyoto - dag 1

Het was rustig in het KLM vliegtuig: we hadden beiden 3 plaatsen om languit te liggen. Heerlijk hoor maar slapen hoh maar, wel 3 films gekeken.

De luchthaven van Osaka is groot, hoog en voorzien van veel smetteloos witte tegels waar mannen in uniformen je heel vriendelijk aangeven waar je wat moet doen. Er was geen kip, ons vliegtuig was het eerste dat landde (08.00 uur plaatselijke tijd) die ochtend. We moeten vingerafdrukken maken en een foto of irisscan (geen idee), maar dan ... zucht we zijn in Japan, jawel!  Eerst koffie in een tentje op de luchthaven en vervolgens met de snelle trein naar Kyoto.

We zien veel kleine huizen die praktisch tegen de spoorlijn zijn aangebouwd met daartussen postzegels bouwland(rijst) en parkeerplaatsen.
Na 75 minuten stappen we uit in Kyoto JR station. Het is er druk want ook de Japanners hebben een week vrij. Peter bestudeert de diverse borden met plattegronden van de stad (in het Japans ...) en we besluiten te gaan lopen want volgens de diverse plattegronden die we raadplegen is ons hotel niet ver weg EN we hebben al zo lang op onze kont gezeten. Mmm, blijkt toch wat verder te zijn dan gedacht, die plattegronden vertekenen en niet zo'n klein beetje.

In ons hotel maken we kennis met de Japanse strikte regels: check in after 14.00 uur en geen minuut eerder. We besluiten het restaurant van het hotel in te duiken en zien hoe Japanners naast ons zich volvreten. Eenmaal op onze kamer vallen we in slaap. Om 20.00 uur worden we wakker en gaan naar buiten, het is fris.

We vinden een klein Japans restaurant in de buurt. We krijgen een met rolgordijn afgesloten knusse plek toegewezen, door een vriendelijke en nieuwsgierige ober die nauwelijks een woord Engels begrijpt, maar wel heel veel moeite doet. En Carina vraagt natuurlijk enthousiast naar de vertaling van het in het Japanse geschreven menu …. Dat wordt nog wat buiten Kyoto. Sashimi, misosoepje, rijst, gebakken visjes, sojamilkijs, zoete aardappel/honingijs en Japans bier. Het vertaalboekje bewijst direct zijn nut: oyshi katta (it was delicious).

Oja, en op tafel stond een doosje, die tot onze verrassing een diskreet belletje in de keuken liet klinken, waarop onze ober enthousiast aan kwam rennen. Dit wordt het land van de ontdekkingen …

Onze eerste dag zit erop. Morgen gaan we ons onderdompelen in het oude Kyoto: tempels en geisha's. 

luchthaven Osaka

plattegrond Kyoto (handig hoor in het Japans)

1e tempel tijdens wandeling naar hotel

toilet met sproei optie (warm en koud) ... ;-) in onze badkamer

Kus

Carina

Japan

Hier moet dus het verslag van Japan komen. Hopelijk houdt de vulkaan op IJsland zich koest en kunnen we donderdag 29 april vertrekken richting Osaka.
Vandaar uit met de trein naar Kyoto, waar we ongeveer een week verblijven op 2 locaties tijden de Japanse 'Golden Week'.

Keep you posted.....

Carina & Peter

Bloemenvelden

Gisteren (zondag 24 april) zijn we langs de bloemenvelden gefietst, wow wat een geuren en kleuren. Tuurlijk weer veel te veel foto's gemaakt. Hier een paar...

chinese touriste op gehuurde fiets

Dikke kus

Carina

Greece / Kefalonia

October 2009 (yeah I know I am late with blogging this holiday....)


Greece revisited after many years. Being at Kefalonia reminded me of former trips ages ago to greek islands like Kos, Crete, Rhodos, Samos, Tinos & Mykonos.

Kefalonia is a rough island, quiet (not yet discovered by tourists), none really important archeological sites to visit, rough mountain area and has some very beautiful beaches. But most of all we enjoyed the relaxed atmosphere and the super weather. We were soooo lucky as we had 25-27 degrees Celcius all week.

The day we arrived there were a few clouds and the day we left it rained cats and dogs. Wow we were really lucky.

The house we rented on Kefalonia was super. It was spacy (many rooms), a big fully equiped kitchen, a private pool and a super view overlooking the sea. Thanks Michiel for the tip ;-)
We had rented a 4x4 and used it to discover the island: many nice rough roads, hidden beaches and charming fishermans towns.

Some pictures, that illustrate this story:

 

somehow I am always eating on a picture, baklava so good but so rich of calories arghhh

  

  

 super house we rented afer a tip of Michiel and Nathasja, SL friends

  

 see again eating, tzaziki this time ....

Dikke kus
Carina